Wydawca treści Wydawca treści

Gospodarka łowiecka

W lasach żyje ok. 60 proc. z 618 gatunków kręgowców występujących w Polsce. Rozwój cywilizacji zachwiał odwieczną równowagą i regułami obowiązującymi w ekosystemach leśnych, co wpływa także na bytujące tam zwierzęta. Dlatego obecnie ich liczebność, sposoby opieki nad nimi, a także możliwości zapobiegania szkodom od zwierzyny – reguluje prawo: polskie i unijne.

Łowiectwo jest elementem ochrony środowiska przyrodniczego – tak definiuje je ustawa „Prawo łowieckie" z 1995 r. Zwierzęta łowne (20 proc. gatunków ssaków i 12 proc. ptaków występujących w Polsce) są dobrem ogólnonarodowym i własnością Skarbu Państwa. Gospodarowaniem zwierzyną łowną, zgodnie z zasadami ekologii oraz racjonalnej gospodarki leśnej, rolnej i rybackiej, zajmują się myśliwi zrzeszeni w Polskim Związku Łowieckim oraz leśnicy.

Przeczytaj więcej o łowiectwie

Gospodarka łowiecka w Nadleśnictwie Trzebielino prowadzona jest na bazie Ośroda Hodowli Zwierzyny LP na terenie trzech obwodów łowieckich wyłączonych z dzierżawy o łącznej powierzchni  25 570 ha.

Nadleśnictwo prowadzi działania w taki sposób, aby faktyczna ilość zwierzyny w łowiskach odpowiadała docelowym stanom zawartym w Wieloletnim Planie Łowieckim. Zagospodarowanie łowieckie na terenie Nadleśnictwa Trzebielino polega przede wszystkim  na:

  • poprawie warunków bytowania zwierzyny poprzez zwiększenie areału poletek łowieckich na terenie OHZ i przy współpracy z kołami łowieckimi na obwodach wydzierżawionych w celu odciągnięcia zwierzyny łownej od żerowania w uprawach i młodnikach. Obecnie powierzchnia poletek wynosi 19,23 ha,
  • wykładaniu drzew zgryzowych przez okres całego roku (żer włóknisty) podczas wykonywania zabiegów czyszczeń późnych, trzebieży wczesnych i późnych. Średnio rocznie na pow.  ok. 285 ha,
  • w ramach gospodarki łąkowo – rolnej (dotowanej w całości z funduszy unijnych ), uprawia  się co roku blisko 115 ha zbóż i topinamburów oraz wykasza 270 ha łąk i pastwisk,
  • doskonaleniu metod skutecznego określania wielkości populacji zwierzyny płowej,
  • wprowadzaniu gatunków biocenotycznych i owocowych,
  • zimowym dokarmianiu zwierzyny.

 

Jeleń szlachetny w leśnictwie Glewnik (fot. P. Niegrzybowski)


Najnowsze aktualności Najnowsze aktualności

Powrót

Informacja o ASF

Informacja o ASF

ASF czyli Afrykański Pomór Świń jest to zakaźna choroba wirusowa, która występuje u świń i dzików. Jak nazwa wskazuje pierwsze ogniska tej choroby wykryto w Afryce ponad 100 lat temu na obszarach Kenii. W Europie choroba ta po raz pierwszy pojawiła się w 1957 roku w Portugalii. Do Polski wirus prawdopodobnie przedostał się od naszych wschodnich sąsiadów - pierwsze padłe dziki zarażone wirusem wykryto w 2014 w województwie podlaskim. Mimo usilnych starań myśliwych, rolników i weterynarzy choroba szybko rozprzestrzenia się ta terenie kraju – co chwila słyszymy o kolejnych nowych przypadkach występowania ASF. Do niedawna choroba ta obecna była tylko we wschodniej części naszego kraju. Niestety w listopadzie 2019 roku pojawiło się nowe ognisko w województwie lubuskim a kilka dni później wirus pojawił się w Wielkopolsce.

Choroba jest przenoszona poprzez kontakt z zakażonymi zwierzętami, ich krwią lub odchodami a także padliną, jak również poprzez kontakt z obiektami skażonymi np. pojazdy, odzież. Wirusa przenosi również kleszcz z rodzaju Ornithodorus, które na szczęście nie występują w Europie.

            Co prawda wirus nie stanowi zagrożenia dla człowieka - jest niebezpieczny tylko dla dzików i świń, jednak musimy być bardzo ostrożni by nie przyczynić się do jej przenoszenia na choćby swoich ubraniach. 

Charakterystycznymi objawami choroby u świń i dzików są: wysoka gorączka, brak apetytu, zapalenia spojówek, kaszel, pienisty wypływ z nosa, biegunka, wymioty. Czasami pojawiają się również drgawki. Zdarza się, że choroba zabija zwierzęta jeszcze w okresie inkubacji – jest to tzw. postać nadostara choroby; lub trwa kilkanaście miesięcy doprowadzając do wyniszczenia osobnika – postać przewlekła. Śmiertelność w zarażonych stadach prawie zawsze wynosi 100%, choć część dzików może przeżyć zakażenie, stając się nosicielami choroby.

Niestety nie ma szczepionki przeciwko wirusowi ASF dlatego bardzo ważne jest zachowanie środków ostrożności i regulacja populacji dzików aby wirus nie rozprzestrzeniał się dalej.

Szczegółowe informacje o ASF można znaleźć tutaj: kliknij.